معرفی و بررسی سیم های ویولن (بخش اول)

سیم ویولن مستقیما در عملکرد ساز تاثیر گذار است و  می بایست ارتعاش و چسبندگی خوبی داشته و با دوام، محکم و همچنین دارای پاسخگویی مناسب باشد. سیم ها باید باهم در هماهنگی باشند و مثل یه مجموعه هماهنگ باهم کار کنند تا وقتی از یک سیم به سیم دیگری می رویم هیچ تفاوتی در تن و فشار سیم احساس نشود.

هیچگاه سعی نکنید تغییری در سیم ها (سل) و (ر) و (می) به وجود آورید، زیرا در بیشتر موارد یک تغییر کلی برای هر سیم منجر به ناهماهنگی در عملکرد ساز می شود.

ویولن های بی کیفیت با بدترین سیم ها ارائه می شوند. استفاده از این سیم ها صرفا به منظور کامل جلوه دادن ساز در ذهن خریدار می باشد و نشان دهنده این موضوع که ساز عملکرد خوبی دارد. سیم های ارزان چینی از کیفیت مناسبی برخوردار نیستند پس آنها را پاره کنید و سیم های جدیدی بخرید تا همه چیز۲ برابر بهتر شود. سیم های ویلن بعد از مدتی مستحکم می شوند و نیازی به تعویض ندارند و اگر تمیز نگه داری شوند، عمر بیشتری خواهند داشت.

فشار: نواختن ویولن و ایجاد صدا همه بر اثر فشاراست (منظور فشار مناسب است نه فشار منفی) سیم های بم برای ایجاد یک صدای قوی و حجیم باید تقریبا ضخیم باشند. سیم های بم نباید خیلی سخت باشند  زیرا در این صورت ارتعاشاتی که به بدنه ویلن وارد می شود موجب بروز صدای ناهنجار می شود.

یک سیم سخت از نزدیک صدای بلندتری ایجاد می کند اما از فاصله دور حجم کمتری دارد. نت های بالاتر تحت فشار بیشتری قرار دارند. سیم (می) معمولا به دلیل اینکه فشار زیادی را باید تحمل کند از جنس فلز ساخته می شود. فلزی  بودن سیم باعث می شود در نتهای بالا (پوزیسیون ۵ به بالا) صدایی واضحتر تولید شود اما نواختن سیم فلزی به صورت دست باز یک فاجعه است و صدایی مثل صدای ززززززززززززز(نویز اضافه) تولید می کند. در حدود دهه ۱۹۲۰ سیم های (می) از  جنس فلز ابداع شدند و ضبط صدا  با  آنها شروع شد، ویلنیست ها دست از نواختن سیم (می) به صورت دست باز برداشتند زیرا در هنگام ضبط، طنین زیادی به وجود می آوردند و نوازندگان تا این اواخر نیز  از این امر امتناع می ورزیدند.

ناتان نیلستون در ضبط هایش اغلب از سیم خالی (می) استفاده می کرد ولی با دقت و حساسیت زیاد . سیم های سخت می توانند نزدیکتر به گریف نواخته شوند زیرا  صدادهی ساز دچار مشکل نخواهد شد. ارشه کشی ارام و نزدیک به گریف را بر روی سیم (ر) از جنس زهی-روده ای امتحان کنید، صدای ناشیانه ای خواهید شنید پس اگر میخواهید آرشه کشیدن با همان سرعت و کشش بر روی یک سیم با سختی کمتر انجام شود باید نزدیک به خرک این کار را انجام دهید.

اگر می خواهید نزدیکتر به گریف بمانید باید سریع تر و سبک تر و با فشار کمتر آرشه بکشید تا ارتعاشات مخدوش نشوند. یک نوازنده خوب همه چیز را درباره ی ۳ فاکتور اصلی آرشه کشی که در صدا تغییر ایجاد می نماید را می داند.  این سه فاکتور شامل سرعت، فشار و جایگاه آرشه کشی بر سیم می باشد.که تمامی این فاکتور ها به سختی سیم وابسته است.

در نهایت نکته ای دیگر در مورد سختی سیم ها در  مقایسه ی سیم های فلزی با سیم هایی که از روده تولید می شوند مورد توجه است و آن نکته این است که  به نظر می رسد فشار کمتر انگشت ۴ بر روی سیم های فلزی صدای بهتری به نسبت با سیم های روده ای ایجاد می کند و به طور کلی تغییرات صوتی در سیم های سخت تر طبیعی تر و واضح تر است اگرچه با سیم های روده ای تغییرات صوتی لطیف تر و نرم تر است. اعمال ویبره بر روی سیم زهی-روده ای نسبت به سیم فلزی گرم تر و دلنشین تر است و تلاش کمتری نیاز دارد.

برای اجرای آرشه کنده  بر روی سیم های فلزی نیاز به حرکت بیشتر مچ و بازو است تا اینکه پیوستگی  بیشتری ایجاد شود.  بر روی یک سیم زهی-روده ای نرم، ایجاد یک صدای پیوسته به دلیل وجود چسبندگی بیشتر راحت تر می باشد.

سیم ایده آل:

یک سیم ایده آل نیاز به  کوک کردن ندارد و صدای گرم ،کامل وحجیمی تولید می کند. صدای آن شیرین و نرم می باشد و قابلیت تولید صدا های زیر و بم  را به صورت مطلوب داراست. زمانی که آرشه به  طور کاملا  عمود بر روی سیم کشیده  نمی شود و همچنین زمانی که  سیم  جدید و نو است  سوت  و جیغ نمی کشد و در اجرای فاصله ی پنجم  و فواصل دیگر خیلی دقیق می باشد.

هنگام  پوزسیون رفتن سطح  سیم خیلی نرم  و روان است و خود سیم  خیلی نرم و انعطاف پذیر می باشد و پاسخ مناسبی به  ویبره های نوازنده  می دهد. سیم  به  راحتی با موهای آرشه تماس  برقرار می  کند و به راحتی بدون  نیاز به هیچ فشار اضافه ای هنگام بر قراری تماس توسط آرشه به ارتعاش در می آید. سیم های خالی هم  صدایی به  شیرینی  سیم های انگشت گذاری شده دارند و در آخر، سیم  هیچ وقت در حین  کنسرت پاره  نمی شود!

متاسفانه  سیمی که  تمام خصوصیات  بالا را داشته  باشد وجود ندارد، حتی نوازندگان نباید انتظار داشته باشند که روزی چنین سیمی به  بازار بیاید.

از سیم های فلزی  بی کیفیت استفاده  نکنید چون  صدای فلز می دهند

تعدادی از سولیست های ویلن گروه کوارتتو  ایتالیانو از سیم های فلزی به منظور تولید صدای زیر و بم دقیق استفاده می کردند. حتی شرکت  توماستیک هم ادعا می کند که  لئونید کوگان از مدل فلزی سیم های انها  استفاده  می کرده است. به هر حال تقریبا هیچ کدام از سولیست های برتر از سیم های فلزی استفاده  نمی کنند(به غیر از نوازندگان ویلن الکتریک و نوازندگان برخی سبک های خاص از جمله فولک)

 

سیم های جدید با ترکیبات مصنوعی به  بازار امده اند!

 

قبل از این که به بررسی این نوع از سیم های ویولن بپردازیم باید بدانیم که این سیم ها از تکنولوژی های روز دنیا در صنعت هوا و فضا ساخته شده اند و در واقع جدید ترین نسل از خانواده ی سیم های ویولن می باشند. در ساختار این ساز از ماده ای به نام Zyex استفاده شده است که در واقع نام تجاری محصول پلیمری جدید می باشد که دما و شرایط آب و هوایی سخت را به راحتی تحمل کرده و در برابر آنها آسیب پذیر نیست. این پلیمر سطح بالا در واقع به عنوان پولیتریتری کتون یا PEEK شناخته می شود.

گاهی به دلیل از کوک خارج شدن سیم های زهی-روده ای در شرایط آب و هوایی گرم و رطوبت بالا از سیم های ساخته شده از تکنولوژی هوا فضا که از شدت سفتی بسیار بالایی بر خوردارند استفاده می شود. این امر  سبب می شود تا نتوان هیچ آهنگی را به صورت نرم نواخت و کوچکترین تماسی با سیم صدای بسیار بلندی تولید می کند. به هر حال نباید از این نکته غافل شد که در نگه داشتن کوک عملکرد بسیار مناسبی دارند اما به هیچ عنوان نمی توانند در پویایی و رنج صدا با با سیم های زهی-روده ای رقابت کنند. همچنین سفت بودن این سیم ها بر روی ساز نواختن آکورد ها را به مراتب سخت تر می کند. به هر حال اینگونه به نظر می رسد که به جای استفاده از سیم های مصنوعی بهتر است از گزینه های بهتر استفاده شود.

سیم شرکت پیراسترو (Pirastro): مدل Obligato

این سیم صدای جالب و گرم تقریبا شبیه سیم های زهی-روده ای دارد البته به زیبایی این سیم ها نیست ولی قابل قبول  می باشد. از بعضی لحاظ از سیم  روده ای Eudoxa  پیشی می گیرد زیرا کوک  پایداری دارد و همچنین دقت تکنیکی و خلوص صوتی خیلی یکنواختی داشته و در پوزسیون های بالاتر صدای تمیز تری ایجاد کرده و همچنین لحن یا آهنگ  را کمی با  دقت  بیشتری اجرا می کند. سیم یک آن (می) یکی از بهترین سیم های موجود در بازار است. یک سیم  طلایی برای اجرای بالاترین نتها. ویژگی های نرم نواخته  شدن سیم های پایه  کربن در این سیم ها نیز وجود دارد و به  طور کلی بسیارخوب نواخته  می شوند طوری که نمی توان از نواختن با آنها دست کشید.

حالا بیایید برخی از سیم های معروف را  مقایسه  کنیم

قبل از معرفی و بررسی باید این نکته را یاد آور شد که یک خرک بلند کشش بیشتری در سیم  ایجاد می کند. میزان کشش سیم در نتیجه ی کوتاه تر و یا بلندتر بودن خرک و  همچنین خصوصیات متمایز کننده ای که یک ساز دارا می باشد، باعث می شود تا پاسخ دهی متفاوتی نسبت به یک نوع سیم وجود داشته باشند به طوری که این سیم ممکن است بر روی یک ساز مدرن خوب کار کند ولی همان سیم بر روی یک ساز قدیمی تر عملکرد متفاوتی ایجاد می کند.

شرکت تماستیک(Thomastik): مدل Dominant

سیم هایی با  صدای گرم و با خصوصیات کلی خوب هستند، معمولا پیشنهاد می شود هنرجویان با آن شروع  کنند زیرا صدایی گرم تر و حجیمتر نسبت به سیم های فلزی دارند و همچنین سیم های خیلی گران قیمتی هم نیستند. داینامیک بیشتری از این  سیم ها به دست  می آید و رنج  صدای وسیع تری هم دارند. ممکن  است این سیم ها صدایی به  بلندی سیم های فلزی نداشته باشند گرچه  صدایی سه برابر بهتر تولید می کنند اما  قیمتی دوبرابر آنها دارند و در ساز های کوچک تر هم استفاده می شوند (برای مثال ویولن های  سایز کوچکتر). این  سیم ها سختی شان  را  از دست داده و بعد از چند ساعت نواختن روی ساز نرم می شوند اما بعد از سه روز تقریبا پایدار شده و کوک راخوب نگه می دارند. این سیم ها از نوعی نایلون به نام Perlon ساخته  می شوند  (اسمی که فقط به  وسیله شرکتThomastic  استفاده  می شود) و هسته آن از تعداد زیادی از رشته ها و تار های پرلون ساخته  شده است.

روکش مورد استفاده در آنها از سیم پیچی از جنس آلومنیوم است که به  وسیله  عرق کردن  و رطوبت در معرض زنگ  زدگی  و خوردگی قرار می گیرد و اگر تمیز نشود (همان  طور که همه سیم ها باید بشوند به  جز هسته کرومی ها) طی ۶ ماه لطافت و روانی خود را از دست می دهند زیرای چاله های کوچکی در سطح آلومینیوم به وجود می آید. الکل ماده ی مناسبی برای تمیز کردن این سیم ها می باشد ولی دقت کنید که آن را روی ساز خود نریزید.

نکته ی حائز اهمیت این است که تعداد زیاد رشته های مستقل پرلن یک صدای وسیع و کامل راضی کننده را تولید می کند. این سیم ها ضخیم هستند و پر از صدای بیس و صدایی گرد و نه چندان سخت تولید می کنند، اینها سیم های خیلی معروفی هستند. نمره کلی این سیم ها ۹ از ۱۰ می باشد. 

شرکت پیراسترو(Pirastro): مدل Eudoxa

این سیم ها صدای زیبایی دارند که خیلی حجیم نیست ولی صدایشان پالایش شده است <اصلاح شده> و قابلیت تغییرمحسوس در تن و دینامیک را دارند . در آرشه کشی نزدیک خرک به روانی و بلندی نواخته می شوند. انعطاف پذیری و رنجی در صدا دارند که بیشتر به درد نواختن در ارکستر می خورد تا تک نوازی. در کل سیم ها رده بالایی هستند اما خبر بد اینست که کوک را بد نگه می دارند و سیم (لا) هم گاهی در ۲ ۳ روز اول و  قبل از اینکه جا بیوفتد سوت می کشد. حدود ۳ روز طول می کشد  تا این سیم جا بیوفتد، برای امتحان سیم را در شرایطی کوک کنید که دست و اتاق مرطوب و دمای ساز بالا باشد، بعد از سرد شدن و خشک شدن، کوک این سیم ها حدود یک پرده بالاتر می رود. این سیم ها رطوبت را سریعا جذب می کنند و به سرعت از دست می دهند به همین دلیل نگه داشتن آنها در حالت کوک سخت است. این موضوع به شرایط جوی که در آن زندگی می کنید بستگی دارد  اگر دستتان زیاد عرق می کند مجبورید هر روز سیم ها را تمیز کنید و شرکت پیراسترو تمیز کننده مخصوصی دارد که باید از آن استفاده کنید. اگر قادرید ساز را سریعا کوک کنید این سیم برای شما مناسب است. اگر چه گاهی ممکن است شما را در اجراهای عمومی شرمنده کند و لحظات سختی را برای شما به وجود آورد. وقتی که سیم سختی خودرا از دست می دهد و کوک آن پایین تر می آید سخت ترین سیمی که باید رام کنید سیم (لا) هست چون سیم (ر) و (سل) شدت کمتری دارند منظور مان فشار کوک است به همین دلیل برخی نوازندگان روسی  از سیم (می) از جنس طلا و سیم هسته کرمی (لا) و سیم های (ر) و(سل) Eudoxa استفاده می کنند به همین خاطر باید از ۲ ریز کوک خوب برای سیم های (لا) و (می) استفاده کنند. درگذشته نوازندگان کلاسیک روسیه از این چینش استفاده می کردند. اما فکر می کنم سیم های ترکیبی مانند Corelli یک راه حل جایگزین ارائه داده اند.

اگرچه Eudoxa ها در برابر دما و کوک حساس هستند ولی بهترین سیم های اصلاح شده موجود می باشند. سیم (لا) قبل اینکه جا بیوفتد و نرم شود صدایی گرفته دارد و کوکش به هم می خورد و برای نوازندگی مناسب نیست. شرکت پیراسترو ادعا میکنند که سیم های Eudoxa استانداردی برای تمام شرکت های سرتاسر دنیا به وجود آورده است زیرا صدای شگفت انگیز و قدرتمندی ایجاد می کند که به آخرین ردیف بزرگترین سالن های کنسرت امروزی هم انتقال پیدا می کند این سیم ها بهترین صدای اصلاح شده قابل تصور را دارند و به طور کلی از ۱۰نمره عدد ۹ را به خود اختصاص می دهند.

 

شرکت پیراسترو(Pirastro): مدل Obligato

سیم هایی مصنوعی و جدید از ترکیب Eudoxa و Olive هستند. نوع صدا و حس سیم شبیه Eudoxa است. سختی و سفتی آن بیشتر از Eudoxa است ولی به اندازه Zyex نیست. تعویض سیم از Eudoxa به Obligato خیلی محسوس نیست و البته مانند بیشتر سیم های مصنوعی این سیم ها همیشه خوب کوک نگه میدارند چون سختی بیشتری دارند. لازم است به منظور اجرای بهتر آکورد ها بر روی  این سیم ها، خمیدگی و ارتفاع خرک تا حدودی کمتر گردد. این سیم ها به سخت و سفت بودن گرایش دارند. سیم(می) این مدل از روکش طلا می باشد و جزء بهترین و گران قیمت ترین سیم هاست. دیگر مارک های سیم های ترکیبی برای سیم (می) از پایه ی کربنی استفاده می کنند که صدای سیم خالی شیرین تری  دارند ولی انعکاس و شفافیت سیم های طلایی مخصوصا در نت های بالاتر را ندارند. سیم (سل) ضخیم و سیم (ر) نسبتا نازکتری دارند و این موضوع  تعجب برانگیز است زیرا این سیم ها معمولا حجیمتر می باشند و البته سیم (لا) هم تقریبا ضخیم است سیم (ر) آن به طور شگفت انگیزی صدایی آماده و با حجم مناسب تولید می کند. Obligato ها از سیم پیچ آلومینیومی روانی بر روی سطح خود بهره می برند که البته اگر شیار های خرک خود را با مداد گرافیتی نرم نپوشانید احتمال ساییدگی و پارگی روکش می رود. اصطحکاک سیم و خرک در زمان کوک کردن ساز به وسیله گرافیت از بین می رود شرکت استفاده از این روش را توصیه می کند. حرف آخر اینکه سیم های با کیفیت و حرفه ای هستند که ۸۰ درصد رنج صدای Eudoxa دارند و صدای زیبایی تولید می کنند. در کل می توانم بگویم که به خوبی صدای Eudoxa را شبیه سازی می کنند این ۲۰ درصد افت کیفیت به خاطر نگه داشتن کوک نسبت به سیم های زهی-روده ای قابل چشم پوشی است. این سیم ها در هنگام نواختن آکورد ها خمیدگی کمتری دارند به همین دلیل نواختن آکورد ها کمی دشوار تر می باشد مخصوصا در مورد سیم (ر) زیرا سفتتر است، خود شرکت می گوید سیم های جدید Obligato نظر نوازندگان حرفه ای را به خود جلب می کند. از دید فنی Obligato یک جهش فنی در تکنولوژی تولید سیم می باشد  نمره ۹ از ۱۰

شرکت پیراسترو(Pirastro): مدل  Olive

سیم ویولن
سیم ویولن

این سیم ها را می توان به یک Eudoxa سنگین وزن تشبیه کرد . سیم (سل) و (ر) بیس قوی تری دارند و بیشترین حجم صدای ممکن را ایجاد می کنند و برای ویولن هایی که به فشار و سختی و وزن بیشتری برای صدای بهتر نیاز دارند مناسب می باشند. سازهای قدیمی تر با Eudoxa بهتر از این سیم جواب می دهند این سیم ها یک روکش آلومینیومی متصل به هسته دارند به همین دلیل خراب شدن یک قسمت باعث بازشدن سیم پیچ نمی شود. سیم (لا) مدت زمان بیشتری طول می کشد تا جا بیوفتد و طول عمر کمتری دارد. این سیم حدود یک هفته زمان  لازم دارد تا کش بیاید بعد از ۳ هفته استفاده  اغلب صدای نامطلوبی تولید می کند ولی سیم (می) سیم با کیفیتی است و از روکش طلاست البته روکش آن به راحتی از بین می رود. نکته قابل توجه این است که به هنگام نواختن آکورد ها سیم سوت می کشد که البته سیم های Obligato هم اینگونه می باشند. سیم های (می) پایه کربنی از این حیث عملکرد مناسب تری دارند. سیم (لا) خوب کوک نگه نمی دارد و مناسب برای استفاده در کنسرت نیست. بعضی از ویولن سازها سیم های کشیده و آماده شده  Olive  را به فروش می رسانند البته شما هم می توانید این سیم ها را با دستگاه خاصی بکشید، با این تکنیک شما همیشه سیم یدک کش آمده برای مواقع ضروری خواهید داشت. این سیم ها از قیمت بالایی برخوردارند و نمره ۸ از  ۱۰ را به خود اختصاص می دهند.

شرکت پریم(Prim): مدل Precision strings

نوعی سیم فلزی می باشند با این تفاوت که نسبت به سیم های متداول ضخیم تر هستند و صدای گرمتری تولید می کنند. سیم های فلزی در برابر خوردگی ناشی از تعریق، کوک را بهتر از سیم های زهی-روده ای نگه می دارند. از آنجایی که سیم های ترکیبی زیادی در بازار وجود دارد نیازی به استفاده از سیم های فلزی نیست.

نمره کلی ۶ از ۱۰

 شرکت پیراسترو(Pirastro): مدل Piranto

سیم های فلزی نرمی هستند که باور نمی کنید از جنس فلز ساخته شده باشند و معمولا عملکرد مناسبی دارند. به خاطر قیمت ارزانشان از آنها در ویولن های کوچکتر استفاده می شود. صدای بلندی دارند و مقدار مقاومت بیشتری هم نسبت به خوردگی دارا می باشند. برای سازهایی پیشنهاد می شود که نیاز به سیم قدرتمند تری نسبت به Dominant  دارند نمره ۷ از ۱۰ 

شرکت D`Addario: مدل Zyex

این سیم ها از Zyex ساخته شده اندZyex یک تکنولوژی هوا فضایی است که در انگلستان اختراع شد و برای سخت ترین شرایط فضا ساخته شده است. این ساختار مولکولی جدید برای استفاده در سیم های ادوات موسیقی عالی است.  سیم (سل) آن به طور قابل ملاحظه ای قوی می باشد و فشار کوک آن با سیم (می) فرقی ندارد. سیم (می) آن بر پایه کربن است که در مقایسه با سیم های روکش طلا صدایی لطیف تر و وسیع تر دارد و هیچوقت به دلیل آرشه کشی نادرست سوت نمی کشد. سیم( ر) و (لا) تن فضایی دارند که مقداری خالی و بدون عمق است ولی صدایی خالص و پر قدرت دارند. این سیم تفاوت زیادی با  Eudoxa دارد سیم خوبی است، در مدت زمان کمی جا می افتد ولی در آرشه کشی آرام مشکلاتی دارد. در یک ارشه کشی آرام هم صدایی به اندازه یک آرشه کشی معمولی ایجاد می کند که البته می توان از آن استفاده ی مفید به عمل آورد. همچنین سختی زیادش باعث می شود که نت های وسط گریف مثل پوزیسیون ۵ که در  Eudoxa صدایی کثیف  تر دارند روی این سیم صدایی طبیعی و ناب تولید کند. نمره ی این سیم ۷ از ۱۰ می باشد.

سیم ویولن
سیم ویولن

شرکت پیراسترو(Pirastro): مدل Gold

 این سیم ها بسیار شبیه Eudoxa هستند اگرچه کمی ارزانتر می باشند. سیم(می) صدایی لطیف دارد و می توان در صورت از بین رفتن روکش طلایی، آن را عوض کرد نمره ۷ از ۱۰

 شرکت D`Addario: مدل Helicore

سیم ویولن
سیم ویولن

آرشه کشی روی این سیم صدایی گرم و کامل تولید می کند که این صدا از یک سیم فولادی بعید است. این سیم خصوصیات زیر را داراست: چندین رشته ی به هم پیچیده شده با کربن بالا و با  هسته فولادی که با آلیاژهایی مثل تنگستن و تیتانیوم به طور قابل توجهی صدایی به پویایی و گرمی سیم های زهی-روده ای دارد، همچنین پاسخگویی مناسبی در آرشه کشی سریع داشته و به طور شگفت آوری آرشه کشی روی آن راحت است و زیر گوش صدایی لطیف و در کنسرتها صدایی رسا دارند. عمر مفید نوازندگی بالا و در شرایط گوناگون نوازندگی، عملکرد مناسبی دارند. البته مثل همه سیم های ویولن این ویژگی ها بستگی به ساز  شما هم دارد. “مارک اوکانر” پشت این سیم ها را امضا و تایید کرده است. برخلاف سیم های ضخیم تر، Helicore در پاسخ دهی نیز همچون حجم صدایش عملکرد مناسبی دارد و همزمان صدای گرمی ایجاد می کند. مدل ضخیمتر آن  را  بدون پایین آوردن خرک نمی توان استفاده کرد. این سیم مزایای سیم های فولادی را داراست بدون اینکه صدایی خشن تولید کند. همچنین برای سبک کلاسیک و جاز و فولک بهترین گزینه می باشد تکرار میکنم که تمامی ویژگی های بالا به نوع ساز شما نیز بستگی دارد.

شرکت کورلی(Corelli): مدل Crystal & Alliance

هسته ی Crystal ها از پرلون می باشد و در ۳ مدل Medium/light و Medium و Forte موجود هستند. Alliance از یک فرمول مصنوعی و جدید ساخته شده است که عمر نواختن ۲ تا۳ برابر بیشتر نسبت به بقیه سیم های مصنوعی دارند. Corelli و Zyex و Obligato از یک نوع می باشند و هر ۳ گران قیمت اند و نسبت به سیم های Dominant پیشرفته تر هستند. اگرچه Dominant سیم نرم تری است و صدای حجیم تر و سیم ضخیم تری دارد، به همین دلیل سیم های متفاوتی هستند. کریستال ها  هسته ای از جنس پرلون و روکشی از جنس آلومینیوم و نقره دارند. صدای گرم این سیم های نسبتا ارزان قیمت کمک میکند ساز صدایی بسیار شفاف تر تولید کند. الاینس از هسته ی کولار و روکش آلومینیوم و نقره ساخته شده است که  صدایی شفاف دارد قیمت بالاتری داشته اما صدای بهتر و عمر بیشتری نسبت به بقیه سیم های مصنوعی دارد. این سیم ها ممکن است گرانتر باشند اما کیفیت و طول عمر بیشتری دارند.

سیم ویولن
سیم ویولن

 خرک: برای سیم های زهی-روده ای  ارتفاع بیشتر و برای سیم های مصنوعی ارتفاع خرک کمتر نیاز است خرک بالاتر فشار کمتر سیم های روده ای  را جبران  می کند همچنین هرچه سیم سفت تر باشد انحنای روی خرک می تواند مسطح تر باشد. اگر سیم ها خیلی سفت و محکم نباشند فشار آرشه  آنها را خم کرده و انحنا را از بین می برد پس نیاز به خرک با قوس بیشتر بوده و اگر سیم سفت  باشد قوس خرک صاف تر مورد نیاز است. به طور کلی خرک های مسطح تر در اجرای آکورد ها مناسب تر هستند. برای مثال تمام نت ها در یک آکورد باید تا حد امکان صدای واحدی داشته باشند. خرک صاف برای نوازندگان حرفه ای و همچنین کسانی که دقت آرشه کشی زیادی دارند تا موقع آرشه کشی به سیم دیگر برخورد نکنند مناسبتر است.

کولیفون حاوی پودر فلز:

 مدل Gold از شرکت آلمانی Liebenzeller  که از پودر طلا در آن استفاده شده  و صد البته قیمتی گزافی دارد. ولی چسبندگی خوبی داشته به طوری که احساس می کنید موهای آرشه و سیم به هم چسبیده و جدا کردنشان دشوار است، این امر برای صدای با کیفیت مناسب می باشد. کیفیت صدا خیلی پر و غنی می باشد، چنین کولیفونی به طور متوسط ۳ تا ۴ برابر صدای بهتری تولید می کند و قطعات فلزی که در آن استفاده شده باعث می شود تا صدای متفاوتی ایجاد گردد. این کولیفون ها جادویی به نظر می رسند. جالب اینجاست که شرکت پیراسترو برای سیم های مختلف ترکیبات مختلف کولیفون را پیشنهاد می کند. کولیفون های ارزان قیمت و زرد چینی که غبار زیادی تولید می کند، هیچ گونه چسبندگی و حجم و غنایی به صدا نمی دهد . هدف اصلی کولیفون این است که اصطحکاک بین مو و سیم آرشه را افزایش داده تا به سیم چسبیده و با جابه جایی آرشه سیم را به ارتعاش در بیاورد. کولیفون موهای آرشه را با سیم مرتبط می کند که مرحله مهمی در تولید صدا است پس در این ضمینه اقتصادی نباشید. از این کولیفون به مقدار کمی استفاده کنید چون بر روی سطح سیم لایه ی ضخیمی ایجاد کرده که نیاز به تمیز کردن دارد. این کولیفون شگفت انگیز است.   

سیم ویولن
سیم ویولن

 

فهرست مطالب

اشتراک گذاری مطلب

اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در google
ورود به چت
به کمک نیاز دارید؟
سلام میتونم کمکتون کنم؟