آموزش نوازندگی ویولن

آموزش نوازندگی ویولن از شیرین ترین آموزش های موسیقی است. با اینکه ویولون به ظاهر ساز کوچکی است اما بدون شک یکی از تاثیرگذارترین سازهای تاریخ موسیقی بوده است و قطعات بی شماری برای این ساز چه در اجرای سولو و چه اجرای گروهی و با ارکستر نوشته شده است.نقش این ساز چه در ارکستر بزرگ چه به‌طور جمعی و انفرادی بسیار پراهمیت است.

آموزش نوازندگی ویولن

آموزش نوازندگی ویولن
                                                  آموزش نوازندگی ویولن

 

بطور کلی ویولن در هنگام نواخته شدن با سه نقطه چانه، شانه و دست چپ در تماس است و هر یک از این نقاط بخشی از بار دست گرفتن ساز را به دوش می کشند. هرچند، نوازنده باید بتواند که ویولن را بدون کمک گرفتن از دست چپ و فقط با کمک گردن و شانه نگاه دارد.

نحوه نگه داشتن ساز بر روی شانه

نوازنده نباید برای نگهداری ساز بر روی شانه چپ، آنرا بالا کشد و شانه باید در هنگام گرفتن ساز به همان وضعیت افتاده خود در حالت طبیعی بدن باقی ماند. طبیعی است اگر گردن نوازنده بلند باشد، او ناخودآگاه برای با تسلط گرفتن ساز، نیازمند بالا کشیدن شانه و یا خم کردن اضافی گردن خود به سمت پایین است که البته اتخاذ هر یک از دو مورد فوق توسط نوازنده اشتباه است.

زیرا برای حفظ اولی او باید یک توان اضافی را به شکل بیهوده ای صرف بالا نگه داشتن شانه گرداند که هم باعث خستگی او شده و هم دائما درصدی از فکر او بایستی به حفظ این حالت معطوف باشد. مورد دوم نیز، از آنجا که غضروف ها و مهره های گردن را به حالت کشش بیش از اندازه می اندازد و بر آنها فشار وارد می کند، مطلوب نیست.

به دو شکل می توان از این معضل رهایی یافت: نخست آنکه به وسیله تکه پارچه ای که بر روی خود برگردانده شده و یا به اصطلاح ” تا ” شده و در زیر ویولن قرار گرفته است، این ارتفاع تامین گردد و دیگر آنکه از بالشتک های مخصوص کارخانه ای استفاده گردد. انتخاب یک بالشتک مناسب بسیار مهم بوده و می تواند تاثیر بسزایی بر راحت تر نواختن داشته باشد.

نوع مرغوب این بالشتک ها، که دارای قابلیت تنظیم ارتفاع در دو طرف خود است، میتواند مناسب ترین وضعیت ارتفاعی را به شکلی مطلوب در اختیار نوازنده قرار دهند و از دیگر سو، این بالشتک ها که در نقاط پایه ای خود به صورت مفصلی به بدنه اصلی متصل می گردند قابلیت چرخش محدود پایه ها را به بالشتک می دهد که باعث می گردد تا این ابزار از حالت بی انعطافی
خارج گشته و به وضعی مناسب بدن نوازنده با ساز ارتباط یابد.

میزان بالا بردن دست چپ

در حالت کلی، نوازنده باید دست چپ را تا جایی بالا برد که ساز و دسته آن امتدادی افقی با زمین پیدا کند و بهتر است ساز بگونه ای گرفته نشود که دسته و سرپنجه ساز به سمت زمین و یا برعکس آن نشانه گرفته شود.

زیرا در حالت اول ستون مهرها به کشش بی مورد به سمت پایین می افتند و همچنین در این حالت، به علت خمودگی نوازنده، تنفس او مشکل تر می گردد. در حالت دوم نیز به مهرهای گردن در جهت معکوس فشار وارد می گردد.

استفاده درست از آرشه

آرشه یا کَمانه وسیله‌ای است که از آن برای نواختن سازهای زهی استفاده می‌شود. آرشه شامل یک چوب است که به دو سر آن موی دُم اسب متصل شده‌است. موها در نوک آرشه با قطعه‌ای از جنس عاج یا استیل به چوب آرشه می‌چسبند. در ته آرشه قطعه‌ای به نام موگیر، که از چوب و صدف ساخته شده، کشیدگی موهای آرشه را تنظیم می‌کند. موگیر با پیچ به چوب آرشه متصل می‌شود.

تعریف کوتاهی از آرشه بیان کردیم تا بدانید که نقش آرشه در ویولن چیست.برای درست نگه داشتن آرشه باید  روبروی آینه تمرین کنید و آرشه رو در حالات مختلف چک کنید. دقت کنید که آرشه در یک نقطه با سیم تماس داشته باشد و خیلی عقب و جلو نشود  (یعنی از خرک دور، یا به خرک نزدیک نشود). در نواختن آرشه ی چپ به حرکت مچ دقت کنید، اگه مچ درست و به موقع خم شود آرشه دقیقا به موازات خرک حرکت می کند. به نوازندگی نوازنده های حرفه ای خیلی دقت کنید. برای اطلاعات بیشتر در زمینه آرشه می توانید به مقاله ای با نام  آرشه و چگونگی انتخاب آن  مراجعه کنید.

فهرست مطالب

اشتراک گذاری مطلب

اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در google

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ورود به چت
به کمک نیاز دارید؟
سلام میتونم کمکتون کنم؟